Eind jaren tachtig kon ik urenlang Super Mario Bros doen springen, maar toen iets later de Nintendogames doorbraken, haakte ik af. De afgelopen dagen ging ik na hoe games en marketing samengaan. Verbazend hoe sterk de gamingwereld gegroeid is. Wist u dat de gamingindustrie nu al groter is dan film of porno? Met de games van de nieuwe generatie spelconsoles zal de verbinding met internet zo goed zijn dat twee mensen die ergens elders achter hun console zitten, samen naar de virtuele bioscoop kunnen om daar een film te bekijken.

Gaming heeft zijn plaats al verworven in de entertainmentwereld en biedt onvermoede mogelijkheden voor adverteerders. Grofweg gesteld: hoewel gamers een moeilijk publiek zijn, staan ze open voor reclame als die hun gebruikerservaring verhoogt. Billboards langs de weg of productplacement in hun spellen verhoogt het gevoel van realisme. In de echte wereld zijn er immers toch ook reclameboodschappen?

Bij die overweging moest ik spontaan denken aan de beslissing om de Braziliaanse stad Sao Paulo dit jaar reclamevrij te maken. Sao Paulo is een economisch centrum en metropool van meer dan tien miljoen inwoners. Het plan is even groots als alle billoards, lichtreclame, affiches en reclamezuilen in Parijs of Londen te willen weggommen. De Braziliaanse overheid wou de reclame weg omdat de wirwar aan reclameboodschappen lelijk was en de lichtreclames te veel energie verbruikten. Na een periode van zero tolerance wil de stad overigens wel weer reclame toestaan, maar dan op de daarvoor bestemde plaatsen. We kunnen ons haast niet meer voorstellen hoe een stad zonder reclame er uitziet. Het doet onrealistisch aan. De een vindt de stad leeg, een ander komt tot rust. U krijgt een idee op deze foto's op Flickr.